Mutluluğu Yakalayabilir Miyiz?

Ne kadar yürüdüğümü unutacak kadar çok yürüdüm. Neyi aradığımı unutacak kadar çok aradım. En sonunda kendimi de kaybettim ararken. O kadar çok baktım ki artık göremez oldum.

Şimdi neye tutunsam görüyorum ki çok kırılgan. Tutunacak hiçbir şey bulamıyorum. İnsanların çeşitli yöntemleri var. Kimisi geçmişe tutunuyor, kimisi geleceğe, kimi yalancı mutluluklara tutunuyor. Oysa hepsi sahte, hepsi kırılgan. İnsan kendini tutmalı bir kere, bir kere tuttu mu da bırakmamalı. Ben bir kez bıraktım kendimi, şimdi tekrar tutamıyorum.

İnsanın kendini yakalamaya çalışması kadar zor bir uğraş yok. Mutluluğu yakalamaya çalışmak dediğimiz belki de bu. Çünkü her şey öyle gelip geçici ki. Yaşadığımız tüm mutluluklar öyle gelip geçici. Sadece kendimiz kalıyoruz kendimize. Kıymetini bilmeli, sımsıkı tutmalı ki gitmesin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir